Święta przemijają, a ludzie wciąż tacy sami

Święta minęły i choć na blogach pełno jest wpisów o tym jak blogerzy spędzali święta, co dostali pod choinkę i tak dalej to ten będzie inny. Żeby nie było, ja nie mam nic przeciwko takim wpisom, a nawet bardzo lubię je czytać, ale do stworzenia tego wpisu zainspirowała mnie pewna sytuacja z życia wzięta.

Boże Narodzenie to taki krótki czas w którym ludzie stają się dla siebie mili. Wszystko jest takie kolorowe, pełne pokoju, a świat niemal idealny. Szkoda, że tak szybko to mija, a po świętach ludzie znów są tacy sami jak wcześniej. Gdzie się podziewa cała dobroć?

Dziś w autobusie widziałam sytuację, nie przeszło mi nawet przez myśl, że mogłaby ona się wydarzyć. To, że starsze panie patrzą krzywo na młodych którzy siedzą w autobusie to już normalne, ale, że patrzą tak na siebie wzajemnie?
Moja miasto zakupiło ostatnio nowe autobusy, gdzie oprócz miejsca dla niepełnosprawnych są także oznaczone miejsca dla matek z dzieckiem i starszych ludzi. Są to rysunki na obiciach siedzeń. Miejsce dla starszych osób symbolizuje człowieczek z laską. Jest to jedno czy dwa siedzenia blisko drzwi, łatwo dostępne bez żadnych stopni i tak dalej. Dziś na takim oznakowanym siedzeniu siedziała pewna pani z laską. Ona siedziała od wewnątrz, a miejsce obok okna było puste (też oznakowane). Do autobusu wsiadła starsza pani – na oko mogła być nawet starsza od tej siedzącej, ale nie miała laski. Chciała sobie usiąść na wolnym siedzeniu obok okna, ale wtedy tamta pierwsza się niezwykle wzburzyła. „Jak to chce pani tam siadać? Nie widzi pani, że jest oznakowanie dla ludzi z laską? Ma pani laskę? Widzi Pani ja mam, a Pani nie!”.
I w tym momencie ręce mi opadły.  Jaką różnicę by jej to zrobiło, czy miejsce wolne czy zajęte? Wiecie ja już różne rzeczy w autobusach widziałam, ale czegoś takiego to jeszcze nie.
Za kilka przystanków wsiadła kolejna starsza pani bez laski. Wzburzenia nie było, ale Jej również nie wpuściła.

Wiecie, pozostaje tylko mieć nadzieję, że my kiedyś nie będziemy tacy zgryźliwi i nie będziemy tracić czasu na takie rzeczy. Przykro, że żyjemy w takim świecie.

Dodaj komentarz